Veel organisaties werken bij een inrichtingsproject met meerdere partijen: een ontwerper, een meubelleverancier, een aannemer. Dat lijkt flexibel, maar leidt in de praktijk tot coördinatieproblemen, vertragingen en resultaten die niet samenhangen.
Wat er misgaat bij meerdere partijen
Wanneer een ontwerper, meubilair leverancier en aannemer onafhankelijk van elkaar werken, ontstaan er gaten. Het meubilair dat de ontwerper heeft gekozen, past net niet in de ruimte die de aannemer heeft opgeleverd. De leverancier heeft een andere levertijd dan de planning vereist.
In de praktijk is niemand verantwoordelijk. Elke partij wijst naar de ander. De opdrachtgever heeft ondertussen het gevoel dat hij zelf projectleider is geworden.
Wat een integrale partner anders doet
- Één aanspreekpunt voor alle vragen en beslissingen.
- Ontwerp en uitvoering zijn op elkaar afgestemd vanaf het begin.
- Planning wordt bewaakt over de volledige keten.
- Problemen worden intern opgelost voor ze de opdrachtgever bereiken.
De waarde van samenhang
Een interieur dat door één partij wordt bedacht en gerealiseerd, heeft samenhang. Materialen, meubilair, verlichting en interieurbouw zijn op elkaar afgestemd omdat ze vanuit dezelfde visie zijn gekozen.
Projecten waarbij meerdere partijen onafhankelijk van elkaar beslissingen nemen, resulteren vaker in een interieur dat aanvoelt als een verzameling losse keuzes.
Wanneer een integrale partner de juiste keuze is
- Het project is complex en vraagt coördinatie van meerdere disciplines.
- Je wilt zekerheid over planning, kwaliteit en budget.
- Samenhang in het eindresultaat is belangrijk voor jouw merk of concept.
- Je wilt één verantwoordelijke partij, niet een netwerk van leveranciers.
Tot slot
Conclusie
Eén partner voor het volledige traject is niet gemakzucht. Het is een bewuste keuze voor samenhang, regie en een eindresultaat dat klopt.
