Het probleem van het open kantoor
Het open kantoor werd ooit geïntroduceerd als oplossing voor samenwerking. In de praktijk bleek het een aanslag op concentratie. Mensen werken met oordopjes, zoeken de stilte van een vergaderkamer op of werken thuis als ze écht iets af moeten krijgen.
De oplossing ligt niet in het terugkeren naar gesloten kamers, maar in het bewust ontwerpen van zones die elk een eigen functie hebben.
De vier zones van een goed werkend kantoor
- Focuszone Rustige werkplekken met akoestische afscherming voor geconcentreerd individueel werk.
- Samenwerkingszone Open of halfopen plekken voor overleg, sparren en gezamenlijk werken.
- Ontmoetingszone Informele plekken bij de koffie of lounge waar toevallig contact ontstaat.
- Terugtrekplek Kleine ruimtes voor vertrouwelijk overleg, een telefoongesprek of even afstand nemen.
Hoe zonering in de praktijk werkt
Zonering werkt alleen als de zones ook daadwerkelijk anders aanvoelen. Een focuszone met dezelfde inrichting als de rest van het kantoor wordt niet als zodanig gebruikt. Geluid, licht, meubelkeuze en routing dragen allemaal bij aan het gevoel van een zone.
Akoestiek is daarin de meest onderschatte factor. Een zone die visueel afgeschermd is maar geluid doorlaat, functioneert niet als focuszone.
Praktische uitgangspunten voor zonering
- Ontwerp zones op basis van gebruik, niet op basis van vloeroppervlakte.
- Maak de functies van zones zichtbaar en bespreek ze met medewerkers.
- Gebruik verlichting, kleur en materiaal om zones een eigen karakter te geven.
- Evalueer na drie maanden of de zones worden gebruikt zoals bedoeld.
Tot slot
Conclusie
Een kantoor hoeft niet te kiezen tussen focus en samenwerking. Met de juiste zonering en de juiste afspraken kunnen beide naast elkaar bestaan, op een manier die mensen energie geeft in plaats van kost.
